[BONE]EP1 : Event2

posted on 25 Apr 2014 21:39 by samkoktues in BONE
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ...
 
 
 
 
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
 
 

"ได้ยินใช่ไหมคะ..."

พนักงานของเรือเอ่ยอย่างกล้าๆกลัวๆกับผม สีหน้าของเธอเริ่มซีดเผือก

"ฉันไม่น่าต้องทำงานกะนี้เลย"

'...ฉันว่าเธอควรจะไปห้องพยาบาลนะสาวน้อย..'

เธอตัวสั่นอย่างกับลูกหนูตัวเล็กๆ ขยับเข้ามาใกล้ผมจนแทบจะเป็นปลากระป๋อง พอเธอรู้สึกตัวก็รีบถอยห่างไปอย่างสงบเสงี่ยม

'ก็นะ...ฉันอยู่ในฐานะแขกชั้นเฟร์สคลาส ก็ต้องสุภาพอยู่แล้วล่ะ..ถึงจะไม่ใช่จริงๆก็เถอะ'

            

"กรี๊ด!!!"

จู่เธอก็กรี๊ดขึ้นมา กระโดดเกาะแขนผมซะแน่น ไอ้ท่าทีสงบเสงี่ยมเรียบร้อยเมื่อครู่หายไปจนหมด หน้าของเธอตอนนี้อย่างกับเห็นสิ่งที่กลัวที่สุดในชีวิตยังไงยังงั้น

            "ม...เมื่อกี้ มีอะไรบางอย่าง...ฉ...เฉียดเท้าฉันไป" เธอกล่าวพลางชี้นิ้วสั่นๆไปทางโต๊ะอาหารตัวหนึ่งแต่ไม่ยักมีอะไร

'เอ่อ... ท่าทางเธอจะไม่ไหวแล้วนะ'

"ใจเย็นๆครับ  ไม่ต้องห่วงนะ มันอาจจะเป็นแค่หนูที่หลงเข้ามา ไม่ว่าที่ไหนก็ต้องมีพวกนี้หลงมาบ้างแหละ"

ผมยิ้มให้กับพนักงานสาวบางๆ


"ค....ค่ะ "  

เธอตอบ..ทั้งๆที่ตัวยังสั่นเทาอยู่แบบนั้น ผมสงสารก็เลยปล่อยให้เธอเกาะอยู่แบบนั้นแหละ..

'โดนสาวๆเกาะแขนแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน....'

สักพักก็เหมือนเธอจะดีขึ้นเลยปล่อยมือออกจากแขนผม

"ฉันก็หวังว่ามันจะเป็นแค่หนูนะคะ......หวังว่าเป็นแค่หนู"

ดูเธอยังฝังใจกับอะไรบางอย่างยังไงก็ไม่รู้สิ..

...ถึงแม้ว่าจริงๆตัวเขาเองก็สงสัยถึงสิ่งที่พนักงานสาวกังวลจนเกินเหตุว่ามันคืออะไร เพราะก่อนที่เขาจะหลบมายังที่บาร์นี่เขาก็เจออะไรแปลกๆมาแล้วเหมือนกัน และเขาก็ไม่อยากจะออกไปเจออะไรที่มันน่ากลัวกว่านี้…

แต่ยังไงล่ะ ถ้าเกิดมันไม่ใช่หนู แสดงว่ามันก็ต้องอยู่ในนี้แล้วน่ะสิ ….อะไรบางอย่างที่เธอคนนี้กำลังหวาดกลัว



'……..ช่างมันเถอะ อย่างน้อยอยู่ในนี้ก็น่าจะปลอดภัยกว่า'


“อย่ากังวลเลย ถ้าเกิดว่ากลัวก็ยกอะไรมาดื่มด้วยกันแล้วก็เปิดเพลงสักหน่อยสิ อาจจะคลายกังวลได้บ้าง”


"ค..ค่ะ" พนักงานสาวเดินหายไปที่หลังเคาท์เตอร์บาร์ก่อนจะกลับมาพร้อมถาดที่ใส่ขวดวิสกี้และแก้วเขปล่า1ใบ


"ฉันคงไม่สามารถดื่มได้ แต่ก็ขอให้ท่านผู้โดยสารมีความสุขนะคะ"


และในขณะที่เธอกำลังรินวิสกี้อยู่นั่นเอง


เพล้ง!!


กรี๊ด!!


พนักงานเสิร์ฟแผดเสียงกรี๊ดดังลั่นพร้อมๆกับถาดที่ทิ้งลงไป เสาแก้วกระจัดกระจายเต็มไปหมด ผมรีบลุกขึนด้วยความตกใจมองเหุการณ์ตรงหน้า แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ใส่ใจเศษแก้วนองเต็มพื้นนั่น มือของเธอชี้ไปทางโต๊ะตัวหนึ่งที่อยู่ตรงริมห้องอย่างสั่นกลัว


"ม..มันอยู่ใต้ตรงนั้นค่ะ!!"


แล้วเธอก็ทรุดตัวลงไปนั่งบนพื้นอย่างหวาดกลัว


'......มันจะอะไรนักหนาวะ'

ผมเริ่มไม่สบอารมณ์ ลากเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ตัวไปเผื่ว่ามันจะทำอะไรเขา

“ไหนขอดูหน่อยซิ?”


สิ่งที่อยู่ใต้โต๊ะนั่นคือ แมวสีขาวพันธุ์แองโกร่าที่กำลังนอนหมอบอยู่ใต้โต๊ะ ดวงตาของมันจ้องผมอย่างไม่ละสายตา 

'เจ้านี่ล่ะมั้งตัวปัญหา'


ผมเดินกลับไปบอกเจ้าหล่อนว่ามันก็แค่แมวตัวหนึ่ง
 
 

ในขณะที่ผมกำลังหันหลังกลับไปคุยกับพนักงานสาว เจ้าแมวที่ตอนแรกเอาแต่จ้องมองมันก็กระโดดมาเกาะไหล่ผมซะแน่น

"!"


"ตาย จริง...นี่มัน"


พนักงานเสิร์ฟสาวอุทานด้วยความตกใจทันทีที่เห็นแมวที่กระโดดมาเกาะไหล่ผมแล้วก็อุ้มแมวไป

'เจ็บ.. เจ้าแมวบ้านั่น สงสัยจิกซะเป็นแผลแล้วมั้ง เลือดออกมั้ยเนี่ย..'

"แมวตัวนี้ดูจะคุ้นๆนะ....น่าจะใช่นะ"

เธอพึมพัมพลางลูบเจ้าขนปุยนั่น 

'สรุปเธอกลัวเจ้าแมวนี่เนี่ยนะ แล้วตอนนี้ก็มาน่าจะใช่อะไรอีก นี่ฉันงงจริงๆนะเนี่ย'

"แมวตัวนั้นมันทำไมหรอครับ?"

 

ผมถามเธอไปด้วยความสงสัย เธอจึงให้คำตอบว่ามันเป็นมวของพนักงานในเรือที่กำลังหาอยู่นั่นเอง

.

.

.


'เฮ้อ..ก็ยังดี ที่ไม่มีอะไรแย่ๆเกิดขึ้นมาอีก หวังว่าจะไม่มีอะไรแปลกๆอีกนะ'

+++++++++++

สรุป

เอ็ดเวิร์ด ติดสถานะได้รับบอดแผลที่ไหล่ และจบเว้นได้อย่างแคล้วคลาดปลอดภัย

ยังไงก็ขอบคุณสต๊าฟมา ณ ที่นี้ด้วยนะค้า/ - \


Comment

Comment:

Tweet

เรื่องราวน่าสนใจดีนี่ จะรอฟังเนื้อเรื่องต่อไป

#1 By Bottleneck on 2014-04-26 14:32